Dobre praktyki w kształceniu nauczycieli

8 maja 2026 roku odbyło się kolejne seminarium dobrych praktyk zorganizowane w ramach Zintegrowanego Programu Rozwoju Dydaktyki 2.0 (ZIP 2.0). Spotkanie, które miało miejsce na Wydziale Neofilologii UW, zostało poświęcone prezentacji, analizie oraz wdrażaniu sprawdzonych rozwiązań w procesie przygotowania studentów do zawodu nauczyciela. Głównym celem wydarzenia było stworzenie przestrzeni do wymiany doświadczeń między nauczycielami akademickimi a kadrą zarządzającą oraz wspólna refleksja nad wyzwaniami w kształceniu nauczycielskim. Zagadnienia poruszane na seminarium koncentrowały się wokół:

• Profesjonalizacji dydaktyki: wypracowaniu standardów i metod podnoszących jakość przygotowania zawodowego nauczycieli.
• Implementacji innowacji: prezentacji nowatorskich modeli dobrych praktyk.
• Współpracy międzysektorowej: budowaniu relacji między uczelnią, szkołami a otoczeniem społeczno-gospodarczym.

Seminarium zostało podzielone na dwie części.

Część I – wystąpienia eksperckie

Pierwsza część spotkania miała charakter prezentacyjny i dotyczyła konkretnych dobrych praktyk oraz narzędzi stosowanych w kształceniu nauczycieli:

• Dr hab. Maciej Smuk, prof. ucz. (Wydział Neofilologii) omówił problemy związane z wdrażaniem w praktyce dydaktycznej standardów kształcenia nauczycieli oraz przedstawił model kształcenia nauczycieli opracowany w Instytucie Romanistyki jako dobrą praktykę. Wskazał na wagę naukowej ścieżki glottodydaktycznej, integracji wiedzy psychopedagogicznej w kształceniu nauczycieli oraz konieczność rozwijania u osób studiujących kompetencji savoir-être.
• Dr Hanna Tomaszewska-Pękała (Wydział Pedagogiczny) zaprezentowała wdrażany na Uniwersytecie Warszawskim projekt „Mistrzowskie praktyki”. Projekt ten opiera się na ścisłym partnerstwie uniwersytetu, szkół, organizacji pozarządowych oraz administracji publicznej. Jednym z jego celów jest uznanie szkoły za pełnoprawnego partnera w procesie kształcenia, co ma znacząco podnieść jakość praktyk dydaktycznych osób studiujących.
• Prof. dr hab. Jolanta Sujecka-Zając (Wydział Neofilologii) przybliżyła Nauczycielskie Standardy Rozwoju (NSR) jako narzędzie służące do rozwijania oraz oceniania warsztatu zawodowego przyszłych nauczycieli i nauczycielek. Nauczycielskie Standardy Rozwoju opracowane zostały przez ekspertów z Centrum Innowacji i Badań Edukacyjnych Szkoły Edukacji PAFW i UW i są wykorzystywane jako dobra praktyka w procesie kształcenia nauczycielskiego.

Część II – dyskusja i wymiana doświadczeń

Druga część seminarium, zatytułowana „Co jeszcze?”, była moderowaną dyskusją, podczas której uczestnicy dzielili się własnymi pomysłami na wzbogacenie procesu dydaktycznego. Rozmowa koncentrowała się na poszukiwaniu nowych dróg rozwoju kształcenia nauczycielskiego w obliczu zmieniających się warunków społecznych i technologicznych.

Wnioski i kierunki rozwoju

Na podstawie zebranych materiałów i dyskusji można sformułować rekomendacje dla dobrych praktyk w kształceniu nauczycieli:

• Indywidualizacja i technologia – postulowano badanie predyspozycji kandydatów na etapie rekrutacji oraz wykorzystanie sztucznej inteligencji (AI) jako partnera w symulacjach dydaktycznych.
• Wsparcie mentorskie – za wartościowe uznano tworzenie tandemów mentorskich (akademik + praktyk) oraz „klinik dydaktycznych” do analizy trudnych przypadków szkolnych.
• Dobrostan – położono nacisk na konieczność humanizacji relacji i tworzenie bezpiecznej atmosfery w klasie.

Podsumowując, uczestnicy seminarium podnieśli swoje kompetencje, a zaprezentowane rozwiązania stanowią gotowe modele do adaptacji w różnych jednostkach Uniwersytetu Warszawskiego.